Śmierć wygłosiła ostatnie przemówienie - przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski ks. abp Józef Michalik podczas mszy na placu im. Józefa Piłsudskiego, Warszawa, 17    kwietnia 2010 r.

Zarząd Regionu „Podkarpacie” NSZZ Solidarność (6 osób) reprezentował w dniu 15 kwietnia w godz. 14.00-17.00, Komisję Krajową Związku w Warszawie, pełniąc wartę przy trumnach Prezydenta i Jego żony.

Wychodzący z Sali Kolumnowej Pałacu Prezydenckiego, młody mężczyzna płakał, inny którego wspaniała siwizna pokazywała, iż w życiu widział niejedno tłumaczył wnukowi, lub może prawnukowi, co stało się tydzień temu i co 70 lat temu.  Na pytanie nestora odpowiadał, kiwając małą główką: rozumiem, rozumiem...

Wyznawca buddyzmu, w oryginalnym stroju najpierw dźwignął, potem położył stosowna szarfę na podłodze i odsunąwszy się nieco do tyłu, modlił się przed trumną prezydenta, a później, po takim samym ceremoniale, przed trumną jego żony. Leśnicy z Ciechanowa, generał spod Szczecina, Prezydent Rzeszowa- Kazimierz Ferenc, Rektor Uniwersytety  Rzeszowskiego Stanisław Uliasz urodzony w m. Równe k. Dukli i rektor lubelskiego KUL-u.

Rada Miejska Z Nowego Sącza, kilkumiesięczne maluchy na rękach matek, śpiące przytulone do piersi, może kiedyś dowiedzą się o tragedii i gdzie w tym dniu były. Kobiety, które za miesiąc, dwa wydadzą na świat potomstwo, młodzież ze Szkoły im ks. Popiełuszki w Ząbkach, męczennika, który 6 czerwca zostanie wyniesiony na ołtarze, Za pałacem prezydenckim od strony Wisły- przy wejściu do Biura Bezpieczeństwa Narodowego, studenci KUL-u, ubrani w polowe stroje oraz 10 osób w stroje legionistów Józefa Piłsudskiego oczekują na swojego rektora, który za chwilę dochodząc do nich otrzymuje meldunek i słychać głośne: Czołem Panie Rektorze. Starzy bojownicy  o wolność, żołnierze AK, delegacje  obywateli świata o śniadej cerze, wchodzą wpuszczani przez pracowników BOR którzy co chwilę dźwigają bramę białoczerwoną. W sali gdzie leżą 4 trumny z ministrami  mdleje kobieta. Członek służby maltańskiej z pomocą jakiejś przypadkowej kobiety  zaczyna reanimację. Wychodzimy, sygnał "R”-ki dopiero po dziesięciu minutach na moście, za chwile jedzie druga. Nie wiemy czy nie było za późno. Wchodząc na Krakowskie  Przedmieście ul. Karową olbrzymie wrażenie. Mnóstwo ludzi, w powietrzu unosi się zapach płonącego, zniczowego wosku.  Pytam jaka kolejka? Ponad 4 km, staliśmy od 6 rano- odpowiada rodzina z 10. Latkiem. Dopiero wyszliśmy (16.30). Harcerze odbierają znicze i kwiaty ustawiając je na placu przed Pałacem Prezydenckim. Pełne platformy kamer telewizyjnych i fotografów. Dwóch, mówiących po angielsku (karnacja ciemna  Hiszpanie, Argentyna) nie może wejść, gdyż na wyjściowej bramce postawiono dwóch młodych policjantów, którzy jedynie wiedzieli że taki język istnieje. Wstyd. Centrum europejskiej stolicy. Podchodzę i mówię: „pleace”. Kamera na ramieniu, idą 40 m dalej za mną. Tłumaczę innemu mundurowemu i wchodzimy bez problemu. Po chwili zauważam, że kręcą materiał filmowy.

Udało mi się, zmiana warty. Mocny przytup młodych żołnierzy różnych formacji. Wszystko odruchowo odwracają głowy. Z Pałacu bocznym wyjściem wychodzą ludzie, pod prąd wjeżdżają osoby na wózkach, niepełnosprawni fizycznie, prowadzeni są chorzy umysłowo. Widać osoby z białymi laskami. Słońce coraz niżej, wreszcie prawie znika, a nad ziemią pojawia się lekka łuna od płonących zniczy. Kobieta o czarnych włosach modli się różańcem chyba już godzinę, ciemne okulary przykrywają łzy. Harcerze wynoszą ciągle skrzynki ze szkłem. Na ozdobnych słupach oświetleniowych, szaliki kibiców z Polski. W koszulce foliowej, ktoś przymocował spinaczem wiersz: ”To, nieprawda, że Ciebie już nie ma”. Obok, spośród ludzi wyłania się słup ogłoszeniowy, na nim wszystkie nazwiska i imiona oraz pełnione funkcje tych którzy zginęli, z drugiej strony ich fotografie. Z boku motocykl, z naklejkami państw europejskich, nad bagażnikiem chorągiewka z czarną wstążeczką. Rozmowa matki z córką, gdyż mała wnuczka fotografuje, niezręcznie trzymając mały aparacik. „Kto im w szkole opowie prawdę? Nie wszyscy nauczyciele, sami nie znają polskiej historii, a czasami nie chcą ruszać tematu. I jak mówić o wychowaniu w patriotyzmie? Kilka transparentów, w tym jeden podniesiony niewysoko: Panie Prezydencie. Zwyciężymy.

Wszystkim, którym znudziła się ta żałoba narodowa dla głowy państwa i pozostałych, którzy zginęli pod Smoleńskiem (opinie: nie mogą słuchać młodzieżowej muzyki) proponuję  przeczytać wiersz, który oprócz ciekawych artykułów, ukazał się w Gazecie Polskiej nr 15 (czwartek 15.04.2010). Jego autorem jest słynny z kabaretu Elita, Marcin Wolski. Dedykowany jest tym, myślącym inaczej, czasami przyjmującym zasadę: nie wiem o co chodzi, ale się nie zgadzam.

Bogusław Szczurek