Aram Shakhbazyan, ormiański artysta, od ośmiu lat mieszka w Przysiekach. Specjalizuje się w metaloplastyce. – Metaloplastyka to jakby zawód, rękodzieło. A rękodzieło w rękach artysty to sztuka – podkreśla Ormianin. W Przysiekach na arkuszach miedzianej blachy tworzy niezwykłe dzieła


Pracownia artysty. W każdym kącie obraz, niezwykłe portrety, postacie religijne, kobiety, konie. Wzrok przykuwa ogromny rysunek-szkic, a na nim dwie postacie. – To szkic, który wykonałem robiąc drzwi do kościoła w Rytrze – mówi Aram Shakhbazyan, specjalizujący się w metaloplastyce.

Tu mogę tworzyć to, co chcę

To właśnie kościelne drzwi zaprowadziły go na jasielską ziemię. Do Polski po raz pierwszy przyjechał w 1989 roku. Na ślub do Rawy Mazowieckiej zaprosili go Polacy, których poznał we Lwowie.

W 1998 roku zamieszkał w Polsce na stałe, najpierw w Radomiu, a potem w Przysiekach koło Jasła.

– Na te tereny ściągnął mnie w 2000 roku ksiądz Wawryszko ze Skołyszyna. Zrobiłem drzwi do tego kościoła i od tego czasu zostałem – wspomina artysta.

Pierwsze drzwi zrobił do kościoła w Starachowicach. Drzwi zaprojektowane przez Arama Shakhbazyana zdobią świątynie w Rytrze, Nowym Sączu, a ostatnie największe pięciometrowe w Opocznie. – Jak przyjechałem do Polski to w końcu mogłem robić to, co chciałem, bo w ZSRR nie było to możliwe. Tu mogę wystawiać prace jakie chcę. Wiadomo, że artysta szczęśliwy to taki, który robi to, co chce, może przekazać ludziom swoje myśli – podkreśla Ormianin.

To taka płaska rzeźba

Aram Shakhbazyan urodził się 1944 r. w Ordżonikidze (obecnie Władykaukaz) w Pn. Osetii, Rosja. Z pochodzenia jest Ormianinem.

Najpierw skończył zawodówkę, gdzie poznał podstawy metaloplastyki i grawerstwa, potem wydział rzeźby Instytutu Artystyczno - Teatralnego w Erewaniu.

Był jednym z pierwszych w ZSRR, który zaczął się zajmować metaloplastyką i rozwinął ją profesjonalnie. - W Związku Radzieckim nikt takich rzeczy nie robił. Wschodnia technika metaloplastyki była widoczna w czysto użytkowych rzeczach, w małych, dekoracyjnych formach, jak talerz na ścianę, taca, popielniczka. A ja połączyłem dekoracyjność ze sztuką... – stwierdza Aram Shakhbazyan.

- Faktycznie to rzeźba, taka płaska rzeźba – mówi wskazując na jeden z obrazów. To nowy kierunek, którego tutaj nie ma.


/mm/ - Szczegóły w Nowym Podkarpaciu