Sztuka, która dojrzewała po cichu. Pierwsza indywidualna wystawa Janiny Kicilińskiej w JDK
Przez lata tworzyła z dala od galerii i artystycznego rozgłosu. Jej obrazy powstawały przede wszystkim z potrzeby wyrażania siebie, a nie z myślą o wystawach czy uznaniu krytyków. Teraz po raz pierwszy twórczość Janiny Kicilińskiej zostanie zaprezentowana szerokiej publiczności. W najbliższy czwartek, 16 lipca o godz. 18.00, w Galerii Jasielskiego Domu Kultury otwarta zostanie wystawa „Drzewo Świata (Axis Mundi)” – opowieść o życiu, pamięci i sile lokalnej sztuki.
Coraz częściej w świecie kultury pojawia się pytanie, kto decyduje o tym, które historie trafiają do muzeów i galerii oraz czy tylko twórczość obecna w głównym obiegu zasługuje na miejsce w opowieści o współczesnym dziedzictwie. Takie spojrzenie wybrzmiewa m.in. na wystawie „Formy obecności. Sztuka Łemków/Rusinów Karpackich”, prezentowanej w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie, gdzie ikona ze zbiorów Muzeum Regionalnego w Jaśle została zestawiona z pracą Andy'ego Warhola, którego rodzinne korzenie sięgają Karpat.
Ekspozycja przygotowana w Jasielskim Domu Kultury proponuje odmienną drogę. Nie przenosi lokalnej twórczości do wielkich ośrodków, lecz pokazuje ją tam, gdzie powstała – w Jaśle. W centrum znajduje się historia – urodzonej w Święcanach absolwentki Liceum Ekonomicznego w Jaśle – Janiny Kicilińskiej, opowiedziana przez obrazy tworzone na przestrzeni wielu lat. Wystawa prowadzi widzów przez kolejne etapy życia artystki. Punktem odniesienia staje się etnologiczne pojęcie axis mundi – osi świata – symbolicznie porządkujące biograficzną narrację i pozwalające spojrzeć na malarstwo jako zapis doświadczeń, pamięci i osobistej drogi twórczej. Jest to jednocześnie opowieść o miejscu, z którego wyrasta sztuka, o kulturze tworzonej nie tylko w największych miastach, ale także w domach mieszkańców mniejszych miejscowości. Historia pani Janiny pokazuje, że właśnie tam rodzą się dzieła, które stają się częścią współczesnego dziedzictwa regionu. Dorobek jasielskiej malarki wpisuje się w coraz częściej podejmowaną rozmowę o miejscu twórców pozostających poza głównym nurtem oraz o roli instytucji kultury w dostrzeganiu i upowszechnianiu ich pracy. To także zaproszenie do rozmowy o miejscu lokalnej twórczości w szerszym obiegu kultury i o tym, jak ważną rolę odgrywa ona w kształtowaniu pamięci oraz tożsamości regionu.
Wystawa będzie czynna do 16 sierpnia br., a jej kuratorką jest Marta Jamróg.
JDK