Zmarł ksiądz Bronisław Ludwik Wojdyła

Urodził się 16 czerwca 1941 w Ujeździe w Polsce. (...)

 

Do Stanów Zjednoczonych przybył w 1965 r. W listopadzie 1968 r. w St. Louis, Missouri przyjął święcenia kapłańskie. Później pełnił funkcję proboszcza w parafiach w Św. Marii w St. Louis, Św. Jadwigi i Dobrego Pasterza w Chicago. Międzyczasie założył kościół misyjny w Brazylii. Do przejścia na emeryturę w wieku 70 lat pełnił funkcję pomocnika w Archidiecezji Chicagowskiej.

 

Oprócz obowiązków kapłańskich, w 1972 roku jego pasja, patriotyzm i miłość do polskiej kultury i folkloru przekształciły się w założenie Polskiej Organizacji Młodzieży, a później Zespołu Tanecznego i Teatru Rzeszowiacy. Zespół ten brał udział i zdobywał wiele nagród w lokalnych i międzynarodowych festiwalach folklorystycznych oraz przedstawieniach teatralnych. Później założył Centrum Kultury Polskiej im. Jana Pawła II w Chicago. Reżyserował i opracował choreografię wielu znanych dzieł spektakularnych, spektakli teatralnych, m.in.: Niemcy, Gość Oczekiwany, Szczęśliwy Żebrak. Utwory jego autorstwa to: Wesele rzeszowskie, Batory w świat, Od Lecha do Lecha, Noc Betlejemska, Hej kolenda, kolenda, Noc świętojańska.

 

Jego największym osiągnięciem na arenie propagowania kultury Polskiej było przedstawienie teatralne Misterium Biblijne „Bóg, Chrystus
i Człowiek”, które było wystawiane w Chicago i w Polsce. Przedstawienie to odtwarzało biblijną interpretację stworzenia i zbawienia świata, od zarania dziejów, aż do ukrzyżowania Chrystusa.

 

Przez wiele lat był także sponsorem i producentem polskiej audycji religijnej w rozgłośni radiowej WOPA pod nazwą Anioł Pański i Pan
z Wami.

 

Jego kulminacyjnym osiągnięciem było zaprojektowanie, nadzorowanie,
a przede wszystkim zebranie funduszy i organizacji budowy najwyższego w Polsce krzyża tzw. Milenijnego Krzyża na terenie rodzinnym w Ujeździe, Parafia Brzyska, woj. Podkarpackie.

 

Ks. Bronisław Wojdyła był wspaniałym kapłanem, którego życiową misją była służba Bogu, Kościołowi, kulturze polskiej i ludziom. Wielu korzystało z jego hojności i dobroci. Był człowiekiem wielu talentów, lubił podróżować i zwiedził prawie cały świat nigdy nie poddając się trudnościom życia. Był bardzo rodzinny, kochającym synem, bratem, kuzynem, wujkiem i przyjacielem, szanowanym przez wiele osób. W czasie choroby był pod opieką rodziny. Będzie nam go bardzo brakowało nich pamięć o nim zostanie z nami na zawsze. Niech odpoczywa w pokoju wiecznym.

Wojciech Gajda