„Co może biedny Anioł Stróż” na scenie JDK
Spektakl "Co może biedny Anioł Stróż” w swym przesłaniu roztrząsa zagadnienie, jak z dziecka wydobyć to, co w nim najcenniejsze, jak wyzwolić dobro. Główny bohater, chłopiec w wieku szkolnym (na oko koniec podstawówki lub początek gimnazjum) nie bez kłopotów, ale skutecznie odwodzi starszego brata od sprzedawania narkotyków. Dzielnie mu w tym pomaga Anioł Stróż, który na przemian jest znękaną trudami codzienności matką i obcesową dziewczyną brata - dilera.
"Co może biedny Anioł Stróż” w zasadzie jest słuchowiskiem napisanym z myślą o radiu. Jego autor, animator kultury ze Stalowej Woli Jerzy Makselon skonstruował je tak, by mimo na ogół zwyczajnych sytuacji, w jakich stawiani są jego bohaterowie była to poetycka baśń.
Pomimo tak szlachetnego, choć - bądźmy szczerzy, dość prostodusznego przesłania, całość byłaby nieznośnie dydaktyczna i nudnawa, gdyby nie okraszały jej piosenki i dynamiczna choreografia.
Reżyser Cezary Domagała musiał zadać sobie wiele trudu przymierzając słuchowisko radiowe do sceny teatru. Próbując z czegoś, co słyszymy, ulepić widowisko atrakcyjne dla oczu.
Cenny, aczkolwiek ryzykowany jest podstawowy zabieg autora, który główną rolę już w zamyśle scenariuszowym powierzył chłopcu wybranemu w castingu, a nie zawodowemu aktorowi. Trzech młodziutkich adeptów sztuki, grających przemiennie główną rolę Maćka, to uczniowie szkół rzeszowskich. Bez cienia zażenowania partnerują parze młodych, ale już zawodowych aktorów - Justynie Kołodziej i Kornelowi Pieńko.
Ten dynamiczny spektakl prezentowany na scenie JDK, warto obejrzeć ze względu na jego przesłanie, ale również instruktażowo. Bo w gruncie rzeczy jest on o tym jak można zrobić podobny teatr w szkole z pomocą nakładów skromnych, ale z wykorzystaniem bogactwa, które jest w utalentowanych dzieciach.
Jerzy Makselon "Co może biedny Anioł Stróż”. Reżyseria Cezary Domagała. Scenografia Marika Wojciechowska. Choreografia Marta Domagała. Grają Justyna Kołodziej, Kornel Pieńko, zamiennie - Filip Boratyn, Jakub Kołodziej, Bartłomiej Pajęcki.
opr. js – źródło Nowiny 2006