Galeria portretów – wystawa Janusza Kopcia w JDK
0
Od 15 stycznia 2009 w Galerii Jasielskiego Domu Kultury można oglądać wystawę Janusza Kopcia zatytułowaną „GALERIA PORTRETÓW”.

Malarstwo to najnowsza pasja Janusza Kopcia. Do niedawna autor opisywał twarze napotkanych przez siebie ludzi, analizował ludzkie postawy i zachowania m. in. w tomiku „Twarze”. Obecnie swoje obserwacje i spostrzeżenia zamienił w barwne obrazy. Można powiedzieć, że swoje wiersze przełożył na język malarski.
W obrazach artysty widać wielką potrzebę tworzenia malarstwa żywiołowego, o wielkiej ekspresji, której nośnikiem jest przede wszystkim kolor: jaskrawy, kładziony dużymi plamami. Intensywność tych prac podkreśla uproszczona forma i eliminacja tradycyjnych sposobów przestrzennej budowy obrazu, światłocieniowego modelunku postaci, tonowania kolorytu. Dzieła artysty oddają jego osobiste nastroje oraz pokazują świat uczuć, emocji i doznań. Maluje również pejzaże i kwiaty.
W twórczości malarskiej Janusza Kopcia widać wpływy współczesnej sztuki awangardowej, m.in. Picassa oraz twórcy amerykańskiej popkultury - Andy Warhola. Na jego cześć artysta napisał:
Prace Janusza Kopcia prezentowane były dotychczas w Chicago: w Art Gallery Kafe, Jezuickim Ośrodku Milenijnym oraz Muzeum Polskim. Pierwszą prezentacją w Polsce była wystawa w Muzeum Marii Konopnickiej w Żarnowcu.
Wystawa w Jasielskim Domu Kultury jest drugą wystawą tego artysty w Polsce.
JANUSZ KOPEĆ – poeta, dziennikarz i podróżnik. Urodził się na Podkarpaciu.
Absolwent Akademii Rolniczej w Krakowie, były pracownik naukowy Instytutu Ochrony Roślin w Poznaniu. W1984 roku wyjechał do USA, gdzie mieszka do dzisiaj, obecnie w Chicago. Pracuje w Biurze Podróży „Polamer”, co umożliwia mu odwiedzanie najdalszych zakątków świata. Z podróży powstają jego wiersze i relacje, które zamieszcza w czasopismach polonijnych m. in. w chicagowskim dzienniku związkowym „Gwiazda Polarna”. Kolejną pasją Janusza Kopcia jest etnografia, a zwłaszcza zwyczaje i obrzędy Podkarpacia. Opublikował wiele artykułów na ten temat. Od wielu lat współpracuje z radiem polonijnym.
Jest członkiem Związku Literatów Polskich w Krakowie. W ciągu 10 ostatnich lat wydał 8 książek (w tym 6 tomików poezji). Swój pierwszy zbiór wierszy wydał w 1998 roku – „Tam, gdzie trawy mówią pacierze”, z posłowiem czołowego polskiego krytyka Leszka Żulińskiego. Kolejne tomiki recenzowali Konrad Strzelewicz, Jacek Kajtoch, Adam Lizakowski oraz prof. dr hab. Krzysztof Woźniakowski.
W twórczości lirycznej Janusza Kopcia można wyróżnić trzy główne nurty. Pierwszy to świat dzieciństwa, młodości i podróży do Polski, który osadzony jest w krajobrazie podkarpackim, z opisami pięknej przyrody oraz realiów historycznych i społeczno politycznych.
Ważną część twórczości stanowią liryki poświęcone Ameryce, a szczególnie miastu aktualnego miejsca zamieszkania autora.
Trzeci nurt zawiera refleksje i wrażenia z podróży po świecie, w których poeta ujmuje drobiazgi, ciekawostki i odmienności etniczne. Te wiersze – będące swoistym dokumentem miejsca i czasu, o wymiarze filozoficznym, czy egzystencjalnym – wzbogacają doświadczenia polskiej poezji współczesnej, poszerzają jej horyzonty poznawcze. Janusz Kopeć powszechnie uznawany jest za ambasadora polskości na emigracji.
JDK

Malarstwo to najnowsza pasja Janusza Kopcia. Do niedawna autor opisywał twarze napotkanych przez siebie ludzi, analizował ludzkie postawy i zachowania m. in. w tomiku „Twarze”. Obecnie swoje obserwacje i spostrzeżenia zamienił w barwne obrazy. Można powiedzieć, że swoje wiersze przełożył na język malarski.
[…] znaczące i nieobecne
białe i rumiane
neogotyckie i nagie
bezwzględne
zapatrzone
[…] nieodgadnione i tajemnicze
spięte grymasem fobii
znaczące w nieznaczeniu
twarze umarłe za młodu
( z tomiku Twarze)
białe i rumiane
neogotyckie i nagie
bezwzględne
zapatrzone
[…] nieodgadnione i tajemnicze
spięte grymasem fobii
znaczące w nieznaczeniu
twarze umarłe za młodu
( z tomiku Twarze)
W obrazach artysty widać wielką potrzebę tworzenia malarstwa żywiołowego, o wielkiej ekspresji, której nośnikiem jest przede wszystkim kolor: jaskrawy, kładziony dużymi plamami. Intensywność tych prac podkreśla uproszczona forma i eliminacja tradycyjnych sposobów przestrzennej budowy obrazu, światłocieniowego modelunku postaci, tonowania kolorytu. Dzieła artysty oddają jego osobiste nastroje oraz pokazują świat uczuć, emocji i doznań. Maluje również pejzaże i kwiaty.
W twórczości malarskiej Janusza Kopcia widać wpływy współczesnej sztuki awangardowej, m.in. Picassa oraz twórcy amerykańskiej popkultury - Andy Warhola. Na jego cześć artysta napisał:
[…] wspomnij też czasem że byłeś Rusinem
hen tam z dalekiej Rusi Zakarpackiej
pomaluj wszystkie przydrożne kapliczki
i podpisz Andrej Warhola
syn Ziemi Słowackiej
(zamieszczony w tomiku Kolory czasu)
hen tam z dalekiej Rusi Zakarpackiej
pomaluj wszystkie przydrożne kapliczki
i podpisz Andrej Warhola
syn Ziemi Słowackiej
(zamieszczony w tomiku Kolory czasu)
Prace Janusza Kopcia prezentowane były dotychczas w Chicago: w Art Gallery Kafe, Jezuickim Ośrodku Milenijnym oraz Muzeum Polskim. Pierwszą prezentacją w Polsce była wystawa w Muzeum Marii Konopnickiej w Żarnowcu.
Wystawa w Jasielskim Domu Kultury jest drugą wystawą tego artysty w Polsce.
Wystawa czynna d0 5 lutego 2009 r.
Zapraszamy!
Zapraszamy!
***
JANUSZ KOPEĆ – poeta, dziennikarz i podróżnik. Urodził się na Podkarpaciu.
Absolwent Akademii Rolniczej w Krakowie, były pracownik naukowy Instytutu Ochrony Roślin w Poznaniu. W1984 roku wyjechał do USA, gdzie mieszka do dzisiaj, obecnie w Chicago. Pracuje w Biurze Podróży „Polamer”, co umożliwia mu odwiedzanie najdalszych zakątków świata. Z podróży powstają jego wiersze i relacje, które zamieszcza w czasopismach polonijnych m. in. w chicagowskim dzienniku związkowym „Gwiazda Polarna”. Kolejną pasją Janusza Kopcia jest etnografia, a zwłaszcza zwyczaje i obrzędy Podkarpacia. Opublikował wiele artykułów na ten temat. Od wielu lat współpracuje z radiem polonijnym.
Jest członkiem Związku Literatów Polskich w Krakowie. W ciągu 10 ostatnich lat wydał 8 książek (w tym 6 tomików poezji). Swój pierwszy zbiór wierszy wydał w 1998 roku – „Tam, gdzie trawy mówią pacierze”, z posłowiem czołowego polskiego krytyka Leszka Żulińskiego. Kolejne tomiki recenzowali Konrad Strzelewicz, Jacek Kajtoch, Adam Lizakowski oraz prof. dr hab. Krzysztof Woźniakowski.
W twórczości lirycznej Janusza Kopcia można wyróżnić trzy główne nurty. Pierwszy to świat dzieciństwa, młodości i podróży do Polski, który osadzony jest w krajobrazie podkarpackim, z opisami pięknej przyrody oraz realiów historycznych i społeczno politycznych.
Ważną część twórczości stanowią liryki poświęcone Ameryce, a szczególnie miastu aktualnego miejsca zamieszkania autora.
Trzeci nurt zawiera refleksje i wrażenia z podróży po świecie, w których poeta ujmuje drobiazgi, ciekawostki i odmienności etniczne. Te wiersze – będące swoistym dokumentem miejsca i czasu, o wymiarze filozoficznym, czy egzystencjalnym – wzbogacają doświadczenia polskiej poezji współczesnej, poszerzają jej horyzonty poznawcze. Janusz Kopeć powszechnie uznawany jest za ambasadora polskości na emigracji.
JDK
