Klub Powiększania Wyobraźni
Bóg stworzył świat tylko dlatego, że czuł się samotny czyli o S@motności w sieci.
31 maja br. odbyła się dyskusja w Klubie Powiększania Wyobraźni Miejskiej Biblioteki Publicznej w Jaśle na temat S@motności w sieci Janusza Leona Wiśniewskiego.
W dyskusji oprócz nauczycielek: Z. Błażej, A Juryś, M. Pion, uczestniczyły poetki regionu: M. Bielamowicz, M. Kantor, E. Polak, B. Tora oraz wirtualnie M. Kantor.
Dla większości uczestników, książka bez wątków pobocznych byłaby mało interesująca. Autor naszkicował w nich mapę lęków i problemów, wobec których postawiony jest współczesny człowiek. M. Pion szczegółowo scharakteryzowała te obsesje. Nie było jednomyślności, co do zakończenia książki, dla jednych było ono optymistyczne, dla innych odwrotnie.
Na pytanie, czy możliwa jest miłość, którą łączy tylko szklany ekran? Uczestnicy zgodnie odpowiedzieli, że nie. Dla M. Kantor istotne jest wspomnienie bliskości, zapach, dotyk, które pozostają na długo w pamięci. Nie ma tych odczuć w świecie wirtualnym, w którym wszystko, co ludzi łączy można w jednym momencie usunąć kliknięciem myszki. Niemniej, odpowiedzi na tak postawione pytanie wcale nie muszą być jednoznaczne i bezdyskusyjne – twierdzi poetka.
S@motność w sieci to dla Barbary Tory przejmujące w klimacie studium uczucia miłości ( kapitalny dialog serca z rozumem) i samotności. Samotności, nie z wyboru, ale jako znak czasów, w których żyjemy. Samotnymi czują się ludzie nawet w tłumie. Pokonują lęk przed samotnością alkoholem, narkotykami, Internetem, poprzez jego anonimowość a równocześnie możliwość otworzenia się przed drugim człowiekiem, samemu będąc incognito. Ma to swoje źródło w totalnym braku zaufania do drugiego człowieka, w lęku, że nas wykorzysta, że nas zdradzi.
Na zakończenie spotkania padły refleksje na temat kondycji współczesnego człowieka a A. Ziaja zacytował myśl Józefa Pysza o potrzebie przejścia z czasu konsumpcji w czas kontemplacji.
A oto wiersz Marii Kantor: WYSZUKUJE SAMOTNYCH , który spointował spotkanie:
Skrada się cicho
Poza czasem
Bierze w objęcia.
Lęk. Zamyka przestrzeń
Buduje okrągłe kopuły drzew.
Nieustępliwy lęk.
Wyszukuje samotnych nawet w tłumie.
M.Pion,B.Tora, A.Ziaja 31.05.07r.
Krystyna Ziemba/Miejska Biblioteka Publiczna w Jaśle
