Muzyczna liryka Adama Ziemianina
1
8 czerwca Miejska Biblioteka Publiczna w Jaśle gościła krakowskiego poetę, autora wielu znanych tekstów piosenek, choć rzadko kojarzonych z osobą twórcy.
Adam Ziemianin opowiadał o poezji, zjawisku dziś ulotnym i unikatowym, a jednak namacalnym, rzeczywistym choć odrealnionym. Mówił o makatkach, właściwych sobie obrazach z dzieciństwa, zamkniętych w słowa, odeszłych w niepamięć prostych kilimach zdobiących ściany chat. Przytoczył kilka spośród tych najbardziej znanych i niezapomnianych: Makatkę dla Marii i Makatkę z wojownikiem. Opowiadał o inspiracji jaką znajduje w życiu codziennym, ukonkretnionych „aniołach” i zdefiniowanych bohaterach z ulicy Ogrodowej. Zachęcał do poznania poezji, rozmowy wierszem: „po to żeby się lepiej żyło, by być wrażliwszym”.
Świadomy lekceważenia poezji pisze z dystansem, poczuciem humoru i ironią, dla wybranych. Wspominał swój debiut, fascynację twórczością Jerzego Harasymowicza, „pierwszego żywego poety, którego spotkał”, spotkanie z miłością swego życia, Marią i poezją Emila Zegadłowicza, poznaną poniekąd z zobowiązań rodzinnych, smutek po śmierci przyjaciela Wojtka Bellona i rozpacz po odejściu żony, oraz odzyskanej dzięki pracy pogodzie ducha. Czytał wiersze, bawiąc obecnych, m.in. Antyfoną do kiełbasy zwyczajnej.
Spotkanie odbyło się w ramach projektu "Literacki alfabet", realizowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Katarzyna Musiał – MBP w Jaśle
Adam Ziemianin opowiadał o poezji, zjawisku dziś ulotnym i unikatowym, a jednak namacalnym, rzeczywistym choć odrealnionym. Mówił o makatkach, właściwych sobie obrazach z dzieciństwa, zamkniętych w słowa, odeszłych w niepamięć prostych kilimach zdobiących ściany chat. Przytoczył kilka spośród tych najbardziej znanych i niezapomnianych: Makatkę dla Marii i Makatkę z wojownikiem. Opowiadał o inspiracji jaką znajduje w życiu codziennym, ukonkretnionych „aniołach” i zdefiniowanych bohaterach z ulicy Ogrodowej. Zachęcał do poznania poezji, rozmowy wierszem: „po to żeby się lepiej żyło, by być wrażliwszym”.
Świadomy lekceważenia poezji pisze z dystansem, poczuciem humoru i ironią, dla wybranych. Wspominał swój debiut, fascynację twórczością Jerzego Harasymowicza, „pierwszego żywego poety, którego spotkał”, spotkanie z miłością swego życia, Marią i poezją Emila Zegadłowicza, poznaną poniekąd z zobowiązań rodzinnych, smutek po śmierci przyjaciela Wojtka Bellona i rozpacz po odejściu żony, oraz odzyskanej dzięki pracy pogodzie ducha. Czytał wiersze, bawiąc obecnych, m.in. Antyfoną do kiełbasy zwyczajnej.
Spotkanie odbyło się w ramach projektu "Literacki alfabet", realizowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Katarzyna Musiał – MBP w Jaśle