Wystawa fotograficzna "25 lat parku narodowego w Gorcach"
Wystawa pt. „25 lat parku narodowego w Gorcach” zorganizowana została w 2005 roku, z okazji jubileuszu utworzenia Gorczańskiego Parku Narodowego. Składa się na nią ponad 70 fotogramów ilustrujących bogactwo przyrodnicze tej części Beskidów Zachodnich, a także działania podejmowane dla jego ochrony.
Od 14 listopada 2007 można ją oglądać w naszym Ośrodku Edukacyjnym w Krempnej w godzinach otwarcia Ośrodka. Na spotkanie z pracownikami Gorczańskiego PN zapraszamy w dniu 20 listopada 2007 roku o godzinie 12.00.
Autorami zdjęć są pracownicy GPN: Paweł Armatys, Paweł Czarnota, Jan Loch, Marek Ruciński, Janusz Tomasiewicz, a także członkowie Polskiego Związku Fotografików Przyrody: Bogusław Czerwiński, Maciej Gądek, Adam Grochowalski, Piotr Reguła, Wojciech Tchórzewski, Olimpiusz Wenhrynowicz i Tomasz Wilk.
Dotychczas wystawa prezentowana była w Galerii Sztuki przy Powiatowej Bibliotece Publicznej w Limanowej (2005), w Muzeum Podhalańskim PTTK w Nowym Targu (2005), w Muzeum Władysława Orkana „Orkanówka” w Porębie Wielkiej (2006), w Miejskim Ośrodku Kultury w Rabce (2006), w Centralnym Muzeum Pożarnictwa w Mysłowicach (2006) oraz w Galerii „Bakałarz” w Bibliotece Pedagogicznej w Myślenicach (2007).
Wystawa została sfinansowana ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie.
Turbaczyk fot. M. Ruciński
Gorczański Park Narodowy, utworzony w 1981 roku, chroni centralną i północno - wschodnią część Gorców. Obejmuje powierzchnię ok. 7030 ha, z czego ponad 50% podlega ochronie ścisłej. W krajobrazie Gorców przyroda współistnieje z dziedzictwem kultury.
Puszcza karpacka jest największym naturalnym bogactwem tych gór. Najmniej zmienione przez człowieka dolnoreglowe lasy mieszane, zwane są buczyną karpacką. Najwyższe wzniesienia porasta bór świerkowy, zajmujący piętro regla górnego. Na rozległym obszarze drzewa dożywają sędziwego wieku i obumierają, ustępując miejsca młodemu pokoleniu.
Szczególną wartość dla krajobrazu i przyrody Gorców mają polany reglowe. Powstały w wyniku tradycyjnej gospodarki pasterskiej. Pozostały po niej drewniane szałasy, reprezentujące regionalne budownictwo zagórzańskie i podhalańskie.
Do wędrówki po gorczańskich szlakach zachęcają rozległe widoki na sąsiednie grupy górskie, zwłaszcza Tatry.
Malowniczym elementem rzeźby są głębokie doliny potoków, obfitujące w progi skalne i wodospady. W pobliżu szlaków można też zobaczyć wychodnie skalne o fantazyjnych kształtach. Wiele z nich było inspiracją ludowych opowieści i legend.
W drodze na Turbacz fot. J. Loch
Rozległy kompleks leśny wraz z mozaiką polan tworzy szatę roślinną Gorców i środowisko życia dla licznych zwierząt. W pierwotnej puszczy żyją duże drapieżniki: wilk i ryś oraz ssaki kopytne. Różnorodność drzewostanów sprzyja gniazdowaniu wielu gatunków ptaków. Są wśród nich tak rzadkie jak puchacz i głuszec. Bogata roślinność lasów oraz kwiecistych łąk tworzy siedliska dla zwierząt bezkręgowych, zwłaszcza owadów. Dzięki zróżnicowanej szacie roślinnej i związanej z nią faunie, Gorce odznaczają się wielką biologiczną różnorodnością. Jej zachowanie należy do głównych zadań Gorczańskiego Parku Narodowego.
Magurski Park Narodowy