Wystawieni na wzrok planet
0
23 lutego uczestnicy DKK MBP w Jaśle przy bakaliowym cieście poetki Barbary Tory omówili książkę Olgi Tokarczuk „Prowadź swój pług przez kości umarłych”.
Główna bohaterka Janina Duszejko występuje w imieniu zamordowanych zwierząt stając się Erynią na pozornie nudnej prowincji.
Dyskusja była dość burzliwa i tak jak fabuła powieści miała jasny podział - na dobro i zło, przeciwników i zwolenników. B. Tora stwierdziła, że „choć smutek tchnie z kart tej książki już przy pierwszym z nią kontakcie. Przygnębiający tytuł wskazuje ścieżki jakimi będziemy podążać czytając tę powieść, a czarno – białe ilustracje z nietoperzem na okładce książki w jak mroczne zakamarki świata i ludzkiej duszy przyjdzie nam zaglądać”.
U. Wójcik powieść odebrała jako intrygującą i wciągającą „malując obrazy szare i nienasycone, ubogie kolorystycznie mimo rozbudowanych opisów. Treść przepełniona wilgocią i butwiejącymi zapachami jawnie ukazywała trzy aspekty ludzkiej egzystencji. Człowiek wobec cierpienia, świadomego szaleństwa i bożego planu. Bóg jawiący się jako absurd, twór niedoskonały zezwalający na wypełnianie niewłaściwie pojętych zadań”. Z. Wojdyła odniosła się do strony edytorskiej książki uznając oszczędne ilustracje za niezwykle trafne.
A. Ziaji podobały się myśli zawarte w powieści, które nadawały jej ton metafizyczny: „Psychika to nasz system obronny-dba o to, żebyśmy nigdy nie pojęli tego, co nas otacza. (…)Każda najmniejsza cząstka świata składa się bowiem z cierpienia”. Sama Tokarczuk w książce mówi, że nasze czyny, złe i dobre wystawione są na wzrok planet.
T. Hołosyniuk zdecydowanie opowiedział się przeciwko powieści, którą przeczytał bardziej z obowiązku niż przyjemności. Skrytykował warsztat pisarski autorki a fabuła była dla niego infantylna. Zadał pytanie zebranym, czy w imię każdej chorej ideologii można mordować? Nie można pominąć nasuwającego się fragmentu „Eumenid” Ajschylosa:
Nad wodami i lądem, jak żagiel skrzydlaty,
Bezszelestnym i cichym ścigałam go lotem,
Wreszcie tu go dopadłam, skrytego mordercę.
I roześmiały się do mnie opary krwi ludzkiej.
Klub Powiększania Wyobraźni Miejskiej Biblioteki Publicznej w Jaśle uczestniczy w projekcie Dyskusyjnych Klubów Książki WiMBP w Rzeszowie pod hasłem „Podkarpackie rozmowy o książkach”. Projekt przygotowany jest przez Instytut Książki i British Council oraz WiMBP w Rzeszowie.
MBP w Jaśle
Główna bohaterka Janina Duszejko występuje w imieniu zamordowanych zwierząt stając się Erynią na pozornie nudnej prowincji.
Dyskusja była dość burzliwa i tak jak fabuła powieści miała jasny podział - na dobro i zło, przeciwników i zwolenników. B. Tora stwierdziła, że „choć smutek tchnie z kart tej książki już przy pierwszym z nią kontakcie. Przygnębiający tytuł wskazuje ścieżki jakimi będziemy podążać czytając tę powieść, a czarno – białe ilustracje z nietoperzem na okładce książki w jak mroczne zakamarki świata i ludzkiej duszy przyjdzie nam zaglądać”.
U. Wójcik powieść odebrała jako intrygującą i wciągającą „malując obrazy szare i nienasycone, ubogie kolorystycznie mimo rozbudowanych opisów. Treść przepełniona wilgocią i butwiejącymi zapachami jawnie ukazywała trzy aspekty ludzkiej egzystencji. Człowiek wobec cierpienia, świadomego szaleństwa i bożego planu. Bóg jawiący się jako absurd, twór niedoskonały zezwalający na wypełnianie niewłaściwie pojętych zadań”. Z. Wojdyła odniosła się do strony edytorskiej książki uznając oszczędne ilustracje za niezwykle trafne.
A. Ziaji podobały się myśli zawarte w powieści, które nadawały jej ton metafizyczny: „Psychika to nasz system obronny-dba o to, żebyśmy nigdy nie pojęli tego, co nas otacza. (…)Każda najmniejsza cząstka świata składa się bowiem z cierpienia”. Sama Tokarczuk w książce mówi, że nasze czyny, złe i dobre wystawione są na wzrok planet.
T. Hołosyniuk zdecydowanie opowiedział się przeciwko powieści, którą przeczytał bardziej z obowiązku niż przyjemności. Skrytykował warsztat pisarski autorki a fabuła była dla niego infantylna. Zadał pytanie zebranym, czy w imię każdej chorej ideologii można mordować? Nie można pominąć nasuwającego się fragmentu „Eumenid” Ajschylosa:
Nad wodami i lądem, jak żagiel skrzydlaty,
Bezszelestnym i cichym ścigałam go lotem,
Wreszcie tu go dopadłam, skrytego mordercę.
I roześmiały się do mnie opary krwi ludzkiej.
Klub Powiększania Wyobraźni Miejskiej Biblioteki Publicznej w Jaśle uczestniczy w projekcie Dyskusyjnych Klubów Książki WiMBP w Rzeszowie pod hasłem „Podkarpackie rozmowy o książkach”. Projekt przygotowany jest przez Instytut Książki i British Council oraz WiMBP w Rzeszowie.
MBP w Jaśle